فناوری و روایت

سکوت تحمیلی بر صدای حقیقت؛ بازداشت مدیر بیمارستان ابویوسف النجار در غزه

هنوز دیرپایی از اینکه وزارت بهداشت نوار غزه بازداشت دکتر «مروان الهمص» — مدیر بیمارستان ابویوسف النجار، مسئول هماهنگی بیمارستان‌های صحرایی و سخنگوی رسمی این وزارتخانه — را به شدت محکوم کرده نگذشته، که خبر از پرت کردن ۲۵ تن غذا بر سر مردم غزه توسط دولتهای اردن و همسایه میدهند.

در این رویداد تاسف بار تاکنون چند تن شهید شدند. این حوادث برای این اتفاق می افتد تا پنهان کنند که در واقع خود این کشورها هستند که محاصره غزه را اعمال می‌کنند. مرزهای زمینی با فلسطین را کشورهای عربی باز نمی‌کنند.

در بیانیه وزارتخانه بهداشت فلسطین آمده است که بازداشت دکتر الهمص، بخشی از یک طرح سازمان‌یافته برای خاموش کردن صدای حقیقت و پنهان‌سازی ابعاد فاجعه انسانی جاری در غزه است؛ فاجعه‌ای که جامعه جهانی هنوز نسبت به آن واکنشی درخور نشان نداده است.

نوار غزه؛ درگیر بزرگ‌ترین بحران انسانی قرن

دکتر الهمص نه تنها یکی از مقامات اجرایی نظام درمانی در شرایط بحران جنگی بود، بلکه به عنوان چهره‌ای رسانه‌ای، نقش مهمی در اطلاع‌رسانی درباره آمار شهدا، وضعیت مصدومان، نابودی زیرساخت‌های پزشکی و توقف فعالیت بیمارستان‌ها ایفا می‌کرد. صفحه رسمی وزارت بهداشت غزه در رسانه‌های اجتماعی، یکی از معدود منابعی بود که آمارهای لحظه‌ای قربانیان حملات در آن منتشر می‌شد. حذف یا خاموش کردن این صدا، عملاً پنهان کردن واقعیت جنگ علیه غیرنظامیان است.

فناوری و روایت؛ سانسور دیجیتال در جنگ نابرابر

اما تنها سکوت فیزیکی نیست که بر مردم غزه تحمیل شده است. در جبهه‌ای دیگر، روایت دیجیتال نیز دستخوش تحریف و سانسور قرار گرفته است. تجربه‌های میدانی کاربران نشان می‌دهد که نقشه‌های آنلاین و موتورهای جستجو — به‌ویژه گوگل — اطلاعات دقیقی از مناطقی مانند رفح و خان‌یونس ارائه نمی‌دهند.

برای مثال، خیابان‌هایی با نام‌های "امام علی (ع)" یا "امام حسین (ع)"، که در ساختار جغرافیایی رفح وجود دارند، در جستجوهای رایج اینترنتی به راحتی قابل مشاهده نیستند. همچنین اماکن تفریحی ساحلی با نماد پرچم فلسطین که پیش‌تر در نقشه‌ها ثبت شده بود، گاه به‌طور غیرقابل توضیحی ناپدید شده یا در اولویت نمایش پایین‌تری قرار می‌گیرند.

این پدیده که می‌توان آن را نوعی سانسور الگوریتمی دانست، باعث شده تا درک عمومی از واقعیت جغرافیایی، فرهنگی و اجتماعی غزه از طریق ابزارهای دیجیتال جهانی به‌شدت تحریف شود. به‌عبارتی، موتورهای جستجو و پلتفرم‌های نقشه‌محور، آگاهانه یا ناخودآگاه، در بازتولید تصویری ناقص و غیرواقعی از فلسطین مشارکت دارند.

روایت‌هایی که دیده نمی‌شوند

در جهانی که افکار عمومی تا حد زیادی تحت تأثیر فضای مجازی و خروجی‌های موتورهای جستجو شکل می‌گیرد، حذف یا سانسور بخشی از داده‌ها می‌تواند همان‌قدر مؤثر و خطرناک باشد که حذف فیزیکی افراد. بازداشت چهره‌هایی چون دکتر الهمص از یک‌سو، و حذف تدریجی هویت دیجیتال شهرهایی چون رفح و غزه از سوی دیگر، دو ضلع از یک پروژه واحد هستند: خاموش کردن روایت مردم فلسطین.

_______________

Technology and Narrative

The Silence Imposes on the Voice of Truth; The Arrest of the Director of Abu Yousef Al-Najjar Hospital in Gaza

It has not been long since the Gaza Strip Ministry of Health strongly condemned the arrest of Dr. Marwan Al-Hams, the director of Abu Yousef Al-Najjar Hospital, coordinator of field hospitals, and official spokesman for the ministry, who reported that 25 tons of food were thrown at the people of Gaza by the Jordanian and neighboring governments.

Several people have been martyred in this unfortunate incident so far. These incidents are happening to hide the fact that these countries are actually imposing the blockade on Gaza. The land borders with Palestine are not opened by Arab countries.

The Palestinian Ministry of Health statement stated that the arrest of Dr. Al-Hams is part of an organized plan to silence the voice of truth and conceal the dimensions of the ongoing humanitarian disaster in Gaza; a disaster to which the international community has not yet responded adequately.

Gaza Strip; In the midst of the greatest humanitarian crisis of the century

Dr. Al-Hams was not only one of the health system’s executives during the war, but also played a key role as a media figure in disseminating information about the death toll, the condition of the injured, the destruction of medical infrastructure, and the closure of hospitals. The official social media page of the Gaza Health Ministry was one of the few sources that published real-time statistics on the number of victims of the attacks. Removing or silencing this voice effectively hides the reality of the war against civilians.

Technology and narrative; digital censorship in an unequal war

But it is not only physical silence that has been imposed on the people of Gaza. On another front, the digital narrative has also been distorted and censored. Users’ field experiences show that online maps and search engines—especially Google—do not provide accurate information about areas like Rafah and Khan Yunis.

For example, streets named "Imam Ali (AS)" or "Imam Hussein (AS)", which exist in the geographic structure of Rafah, are not easily visible in common Internet searches. Also, coastal recreational areas with the symbol of the Palestinian flag, which were previously registered on maps, sometimes inexplicably disappear or are given a lower display priority.

This phenomenon, which can be considered a form of algorithmic censorship, has caused the public perception of the geographical, cultural and social reality of Gaza to be severely distorted through global digital tools. In other words, search engines and map-based platforms, consciously or unconsciously, participate in reproducing an incomplete and unrealistic image of Palestine.

Unseen narratives

In a world where public opinion is largely shaped by cyberspace and search engine outputs, the deletion or censorship of part of the data can be as effective and dangerous as the physical removal of individuals. The arrest of figures like Dr. Al-Hams on the one hand, and the gradual elimination of the digital identity of cities like Rafah and Gaza on the other, are two sides of a single project: silencing the narrative of the Palestinian people.

پست خالی

دیروز در حالی مصاحبه‌ ظریف به‌عنوان سندی از جناح‌طلبی دست‌به‌دست می‌شد که ما به یک حقیقت مهم آگاه بودیم:
وقتی یک مسئولیت، یک پست شغلی، یا یک جایگاه مدیریتی خالی می‌شود، هیچ نیازی نیست کسی بیاید و اعلام کند که "فلانی فعلاً رفته خارج، جنگ شده، نیست، ما هم به‌صورت موقت جاش رو می‌سپاریم به یکی دیگه." نه، اصلاً اینطور نیست.
امروز دیگر خبری از «زنبیل گذاشتن» نیست. مدل جدید، شبیه‌سازی است. با الگوریتم‌های پیچیده یا چهره‌های شبیه‌سازی‌شده، جای خالی افراد را پر می‌کنند، طوری که حتی متوجه غیبت‌شان نشویم. انگار نه انگار که رفته‌اند. تا هر وقت دل‌شان خواست برگردند و دوباره بنشینند سر جایشان.
در همین مدت جنگِ دوازده روزه، که تعداد زیادی از پست‌ها به‌واسطه شرایط خالی شده‌اند، من دنبال شغل گشتم. بعضی‌ها گفتند «کار خوب هم پیدا می‌شه»، حتی یکی از دور دستی تکان داد و وعده مصاحبه علمی داد، ولی هنوز هیچ‌کس حتی زنگ هم نزده!
مصاحبه‌ای که در خوش‌بینانه‌ترین حالت، بیشتر شبیه مراسم تشریفاتی است تا یک فرآیند واقعی جذب نیرو.
در همین حین، فقط از دور دیدیم که یکی از همان بزرگ‌مدعیان اصلاحات، که روزگاری گفته بودند برای رأی‌آوردن جناحش «ریش گرو گذاشته»، فرزندانش را در سواحل نیویورک جا داده، خودش هم گاه‌گداری نامه‌های پزشکیان را ویراستاری می‌کند!
جالب‌تر اینکه در این میانه، شخصیت عجیبی به نام "فرانچسکو" هم ظاهر می‌شود. آن‌قدر برای اروپایی‌ها مقدس است که وقتی پای حرفش می‌افتد، ظریف برجام را امضا می‌کند. بعد هم می‌گوید: اسم فامیلی‌اش یادم نیست، ولی بندی به برجام اضافه کرد که حالا با همان بند گیر افتاده‌ایم!
شما اینجا نشسته‌اید، با خیال راحت، منتظر اصلاح مملکت هستید، در حالی که نه‌تنها مسئولین‌مان نیستند، بلکه جای‌شان را هم با شبیه‌سازی پر کرده‌اند.
نتیجه؟
یک میلیون تُن برنج ناپدید می‌شود. قیمت برنج، نه در جریان جنگ، که بعد از آن سر به فلک می‌کشد. و کسی هم پاسخگو نیست. چرا؟ چون مسئول مربوطه اساساً حضور ندارد، یا جای او را یک "نمونه‌ی شبیه‌سازی‌شده" گرفته که فقط ژست کار کردن دارد.
در این شرایط، ما نه‌فقط با خائنان و وطن‌فروشان طرفیم، بلکه با آدم‌هایی مواجه‌ایم که اساساً "آدم" نیستند؛ با سیستم‌های شبیه‌سازی مواجهیم که پست‌های واقعی را با حضورهای خیالی پر کرده‌اند.
بله، به آن شغل نیاز هست؛ اتفاقاً خیلی هم هست. اما به‌جای اینکه کسی بیاید و مسئولیت بگیرد، کار را انجام دهد، حقوق بگیرد و پاسخگو باشد، همه چیز رفته روی مُد شبیه‌سازی. یعنی همان بخشی از علم که فقط ظاهر دارد، بدون باطن، بدون مسئولیت.
غافل از اینکه کار اصلی زمین مانده. پست خالی‌ست، اما کسی آن را واقعی نمی‌بیند. کسی اعلام نمی‌کند که «این مسئولیت خالی‌ست، بیایید پرش کنید!»

_________________

Yesterday, while Zarif's interview was being circulated as evidence of partisanship, we were aware of an important truth:
When a position, a job, or a managerial position becomes vacant, there is no need for someone to come and announce that "so-and-so has gone abroad, gone to war, and is no longer there, so we will temporarily hand over his or her position to someone else." No, that is not the case at all.
Today, there is no more "basket-laying." The new model is simulation. With complex algorithms or simulated faces, they fill the vacancies of people, so that we do not even notice their absence. It is as if they have not left. They can return and take their place again whenever they feel like it.
During the same period of the twelve-day war, when a large number of positions have become vacant due to circumstances, I looked for a job. Some said, "There will be good jobs," and one even waved and promised a scientific interview, but no one has even called yet!
An interview that, at its most optimistic, looks more like a formal ceremony than a real recruitment process.
Meanwhile, we only saw from afar that one of the great reformists, who was once said to have "mortgaged his beard" to get his faction to vote, has left his children on the shores of New York, and he himself occasionally edits doctors' letters!
What's more interesting is that in the midst of this, a strange character named "Francesco" also appears. He is so sacred to Europeans that when he gets his way, Zarif signs the JCPOA. Then he says, "I don't remember his last name, but he added a clause to the JCPOA that now we are stuck with that clause!"
You are sitting here, comfortably waiting for the country to reform, while not only are our officials absent, but their places have been filled with simulations.
The result?
A million tons of rice disappear. The price of rice, not during the war, but after it, skyrockets. And no one is held accountable. Why? Because the relevant official is basically absent, or his place has been taken by a "simulated model" that only pretends to work.
In this situation, we are not only dealing with traitors and traitors, but also with people who are not "human" at all; we are dealing with simulation systems that have filled real positions with imaginary presences.
Yes, there is a need for those jobs; there are a lot of them, by the way. But instead of someone coming and taking responsibility, doing the work, getting paid, and being accountable, everything has gone into simulation mode. That is, the part of science that only has an appearance, without an inner meaning, without responsibility.
Unaware that the main task has been left undone. The position is vacant, but no one sees it as real. No one announces that "This responsibility is vacant, come and fill it"

پاسخ به خائنین در سوره ذاریات

یکی با پهپادی تو آزمایشگاه جایی مثل اردوگاه کار می کرد. اندازه اش نسبتا بزرگ بود و هر بار برنامه ریزیش میکرد و همونجا تو اتاق روشن میکرد و تستش میکرد. اتاق آنقدر بزرگ بود که چهار تا تست رو بتونه همونجا انجام بده.
جریان عادی بود و هر کسی مشغول کار خودش بود. مدت کوتاه نگذشت که از بیرون همونجا گرد و خاک شد. در یک نقطه دیگه دید از تو گرد و خاک نداشتم ولی دور از آن هم بودم. کافی بود کمی خاک ها بخوابد.
کمی که خاک ها نشست عده ای وسط ها دور هم جلسه مانند جمع شده بودند و یکی که حالا احساس می کرد تو حالت ابری گرد و خاک دیده نمیشه بعنوان فرمانده بین خائن ها آخرین حرفهایش رو زد و برای محکم کاری گفت:
فهمیدین چی بهتون میگم؟ I count on you
از دور ندایی شنیدم که گفت جواب این خائن ها در سوره ذاریاته:
یُؤْفَکُ عَنْهُ مَنْ أُفِکَ ﴿٩﴾
از قرآن [به باطل] منحرف می شود کسی که [از خیر و سعادت] منحرف شده است. (۹)
...
إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ﴿١٥﴾
بی تردید پرهیزکاران در بهشت ها و چشمه سارهایند. (۱۵)
خدا در آیات بعدی می‌فرماید: اهل بهشت هنگام سحر از خدا طلب آمرزش میکنند و در اموالشان حقی برای تهیدست و محروم از معیشت است:
وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ ﴿١٨﴾
و سحرگاهان از خدا درخواست آمرزش می کردند. (۱۸)
19
وَفِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ﴿١٩﴾
و در اموالشان حقّی برای سائل تهیدست و محروم از معیشت بود. (۱۹)
وَفِی الْأَرْضِ آیَاتٌ لِلْمُوقِنِینَ ﴿٢٠﴾
در زمین برای اهل یقین نشانه هایی [بر توحید، ربوبیت و قدرت خدا] ست. (۲۰)
21
وَفِی أَنْفُسِکُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿٢١﴾
و [نیز] در وجود شما [نشانه هایی است] آیا نمی بینید؟ (۲۱)

_________________

And they used to ask forgiveness of Allah at dawn. (18)
And in their wealth was a right for the poor and the needy. (19)
And on the earth are signs for those who have certainty. (20)
And in yourselves. Do you not see? (21)

_______________________

فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّکُمْ تَنْطِقُونَ ﴿٢٣﴾

پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین که آنچه را که وعده داده می شوید، حقّ و یقینی است، همان گونه که شما [وقت سخن گفتن یقین دارید] سخن می گویید. (۲۳)

---

قَالَ فَمَا خَطْبُکُمْ أَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿٣١﴾

[ابراهیم] گفت: ای فرستادگان! دنبال چه کار مهمی هستید؟ (۳۱)
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُجْرِمِینَ ﴿٣٢﴾
گفتند: ما را به سوی مردمی گنهکار فرستاده اند؛ (۳۲)
لِنُرْسِلَ عَلَیْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِینٍ ﴿٣٣﴾
تا [بارانی] از گِل سنگ بر آنان بفرستیم؛ (۳۳)
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّکَ لِلْمُسْرِفِینَ ﴿٣٤﴾
[سنگی که] نزد پروردگارت برای تجاوزکاران نشانه گذاری شده است؛ (۳۴)
فَأَخْرَجْنَا مَنْ کَانَ فِیهَا مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿٣٥﴾
پس هرکه را از مؤمنان در آن شهر بود [پیش از آمدن عذاب] بیرون بردیم؛ (۳۵)
فَمَا وَجَدْنَا فِیهَا غَیْرَ بَیْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِینَ ﴿٣٦﴾
در آنجا جز یک خانه از مسلمانان [که اهلش مطیع خدا بودند، نیافتیم.] (۳۶)
وَتَرَکْنَا فِیهَا آیَةً لِلَّذِینَ یَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِیمَ ﴿٣٧﴾
در آنجا [پس از زیر و رو شدن شهر و هلاکت مردم] نشانه و عبرتی [از قدرت، غضب خود و محکومیت مجرمان] برای کسانی که از عذاب دردناک می ترسند به جا گذاشتیم. (۳۷)
وَفِی مُوسَىٰ إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُبِینٍ ﴿٣٨﴾
و [نیز] در [سرگذشت] موسی، چون او را با دلیلی روشن به سوی فرعون فرستادیم [عبرتی است.] (۳۸)

________________________

[Abraham] said: O messengers! What is your great matter? (31)
They said: We have been sent to a sinful people; (32)
That We may send upon them a rain of stones; (33)
A stone marked with your Lord for the transgressors; (34)
So We drove out whoever was in the city of believers; (35)
We found not therein but one house of Muslims. (36)
And We left therein a sign for those who fear a painful punishment. (37)
And in Moses, when We sent him to Pharaoh with clear authority. (38)

________________________

بعد از اینکه خدای رحمان در میانه سوره گفت پس در اموال شما سهمی برای فقراست، در انتهای سوره هم میگوید:

فَإِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا یَسْتَعْجِلُونِ ﴿٥٩﴾
پس برای کسانی [از قوم تو] که ستم ورزیدند، سهمی از عذاب است مانند سهم هم مسلکانشان [از امت های پیشین]، بنابراین شتاب در آمدن آن را نخواهند. (۵۹)
فَوَیْلٌ لِلَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ یَوْمِهِمُ الَّذِی یُوعَدُونَ ﴿٦٠﴾
پس وای بر کسانی که کافر شدند از آن روزشان که به آن وعده داده می شوند. (۶۰)

اصلاحات وعده داده شده

ریخت‌وپاش ۲۲ میلیارد تومانی دولت برای آیین یک‌روزه نوروز ۱۴۰۴
در حالی‌ که آیین جهانی نوروز در اسفند ۱۴۰۲ با کمترین کیفیت و بازتاب عمومی برگزار شد، اما ارقام منتشرشده از هزینه‌های این مراسم در سال ۱۴۰۴، از ریخت‌وپاش‌هایی باورنکردنی در دولت پزشکیان خبر می‌دهند. مطابق گزارش رسمی منتشرشده توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، برای برگزاری این برنامه یک‌روزه، رقمی بالغ بر ۲۲ میلیارد تومان هزینه شده است.
روزنامه «هم‌میهن» متعلق به کرباسچی، مسئولیت برگزاری این جشن را برعهده حجت‌الله ایوبی، دبیر اجرایی مراسم و مدیر پیمانکار، گذاشته است؛ فردی که پیش‌تر نیز انتقاداتی به نحوه عملکرد و هزینه‌کردهای او مطرح شده بود.
بر اساس جزئیات منتشرشده، تنها برای دستمزد عوامل اجرایی، پذیرایی، ایاب‌وذهاب، هدایا و خدمات جانبی مبلغی بالغ بر ۲ میلیارد و ۸۹۶ میلیون تومان پرداخت شده است.
هزینه‌ کمپین رسانه‌ای این مراسم نیز رقم قابل‌توجهی است: ۱ میلیارد و ۵۵۰ میلیون تومان به چهار نفر خاص پرداخت شده است. در حالی که شفافیت درباره نحوه انتخاب این افراد، خروجی رسانه‌ای و اثرگذاری آن‌ها همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است.
در بخش پذیرایی نیز اسراف و ریخت‌وپاش به وضوح دیده می‌شود. هزینه‌ای بیش از ۱ میلیارد تومان تنها برای پذیرایی و ایاب‌وذهاب، در سه مرحله به سه مؤسسه و شرکت مختلف پرداخت شده است. از جمله:
１.    ۱۰۰ میلیون تومان به مؤسسه «هورشید فرهنگ و ادب» بابت پذیرایی از عوامل اجرایی
２.    ۸۲۰ میلیون تومان به شرکت «آگین ملل» بابت ایاب‌وذهاب و پذیرایی، بدون شفافیت درباره حوزه فعالیت این شرکت
３.    مبالغ دیگر نیز به «مراسم آگرا» بابت پذیرایی و پشتیبانی پرداخت شده است
هزینه‌هایی نظیر ۳۰۰ میلیون تومان برای طراحی و چاپ پوستر و کارت دعوت، یا ۲ میلیارد تومان برای آتش‌بازی و نورافشانی در میدان آزادی، نیز بخش دیگری از این فهرست عجیب و غریب است. آیا این پرداخت ها لازم بود؟ کارت دعوت سیصد میلیون؟ یک کارت اعتباری با 4 سال مصرف که از بانک بگیریم بیشتر از 40 هزار تومان نمیشود!
این در حالی‌ست که مردم کشور با مشکلات جدی معیشتی، تورم و بی‌ثباتی اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
 
آیا این است اصلاحاتی که وعده داده‌اند؟
در چنین شرایطی، مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور منتخب و فرزند او، از «اصلاحات تدریجی و زمان‌بر» سخن می‌گویند. اما سؤال جدی این است:
اگر اصلاحات مورد نظر ایشان از جنس همین بریزوبپاش‌های میلیاردی برای مراسم‌های تشریفاتی است، مردم از این اصلاحات چه نصیب خواهند برد؟
آیا اصلاحات وعده‌داده‌شده نیز همچون:
１. بریزوبپاش‌های دولتی
２. بزن‌بکوب‌های شبه‌فرهنگی
３. تجمع‌های نمایشی خیابانی
４. مطالبه‌گری‌های بی‌پشتوانه رسانه‌ای
خواهد بود؟ تجربه‌ی دولت‌های مورد حمایت جریان اصلاح‌طلب نشان داده است که نتیجه‌ی نهایی آن‌ها چیزی جز افزایش قیمت‌ها در همه‌ی سطوح زندگی مردم نبوده است.
 
برای روزهای سخت‌تر آماده باشید!
با نگاهی به کارنامه و جهت‌گیری‌های برخی چهره‌های فعلی، پیشنهاد می‌شود برای دوران پیش رو، بدون توجه به جناح‌بندی سیاسی، برخی اقلام ضروری را تهیه کنید:
۱. ژنراتور برق
۲. پاوربانک قوی
۳. ذخیره آب معدنی
۴. بادبزن دستی (برای روزهای بی‌برقی)
زیرا اگر مسیر اصلاحات قرار باشد از دل همین تشریفات، هزینه‌ها و نگاه از بالا به مردم آغاز شود، بی‌تردید، زمستانِ سخت معیشتی هنوز در راه است.

____________________________________

Government's waste of 22 billion tomans for the one-day Nowruz 1404 ceremony
While the global Nowruz ceremony was held in Esfand 1402 with the lowest quality and public coverage, the published figures on the expenses of this ceremony in 1404 reveal incredible waste in the Pezeshkian government. According to an official report published by the Ministry of Culture and Islamic Guidance, an amount exceeding 22 billion tomans was spent to hold this one-day program.
The newspaper "Hammihan" owned by Karbaschi has placed the responsibility of holding this celebration on Hojatollah Ayubi, the executive secretary of the ceremony and the manager of the contractor; a person whose performance and spending had previously been criticized.
According to the published details, an amount exceeding 2 billion and 896 million tomans was paid for the salaries of the executive staff, receptions, religious ceremonies, gifts and ancillary services alone.
The cost of the media campaign for this event is also a significant figure: 1.55 billion tomans was paid to four specific people. While transparency about how these people were selected, their media output, and their impact remains unclear.
In the catering sector, waste and waste are also clearly visible. More than 1 billion tomans were paid in three stages to three different institutions and companies for catering and travel. These include:
1. 100 million tomans to the "Horshid Farhang va Adab" Institute for catering for the executive staff
2. 820 million tomans to the "Agin Melal" Company for travel and travel, without transparency about the scope of this company's activities
3. Other sums have also been paid to the “Agra Ceremony” for hospitality and support. Expenses such as 300 million tomans for designing and printing posters and invitation cards, or 2 billion tomans for fireworks and lighting in Azadi Square are also part of this strange list. Were these payments necessary? A 300 million invitation card? A credit card with 4 years of use from a bank will not cost more than 40 thousand tomans! This is while the people of the country are struggling with serious livelihood problems, inflation and economic instability. Are these the reforms they have promised? In such circumstances, Masoud Pezhakian, the president-elect, and his son, speak of “gradual and time-consuming reforms.” But the serious question is: If the reforms they want are like these billion-dollar splurges for ceremonial ceremonies, what will the people gain from these reforms? Are the promised reforms also: Governmental airstrikes
2. Pseudo-cultural beatings
3. Street demonstrations
4. Unsupported media demands
? The experience of governments supported by the reformist movement has shown that their final result has been nothing but price increases at all levels of people's lives.

Be prepared for tougher days!
Looking at the track record and orientations of some current figures, it is suggested that you prepare some essential items for the coming period, regardless of political faction:
1. Power generator
2. Strong power bank
3. Mineral water storage
4. Hand fan (for days without electricity)
Because if the path of reforms is to begin with these same formalities, expenses, and a look down on the people, then undoubtedly, a harsh winter of livelihood is still ahead.

نسل کشی سال 2025، با قحطی، آب و غذا

جلوگیری از ورود ۶۰۰۰ کامیون کمک‌های انسانی به غزه؛ جنگ گرسنگی و نسل‌کشی اسرائیل.

آمریکا در حالی از سازمان یونسکو خارج شده است که از هر 4 نفر یک نفر مسلمان داریم و جلوی چشم مسلمانان، این نسل کشی صورت میگیرد. این کشور با حمایت از جنگ افروزی های اسرائیل گفته پذیرش فلسطین به عنوان یک عضو رسمی بسیار مشکل‌ساز شده و سازمان جهانی یونسکو را قبول ندارد. این بار اول آمریکا نیست که از سازمان آموزشی و فرهنگی یونسکو، هنگامی که مخارج به نفع او نیست خارج میشود. آمریکا پیش از این نیز، هنگامی که موضوع قاره آفریقا و کمک رسانی بشر دوستانه به آن مورد نیاز بود اعلام خروج از یونسکو کرده بود.

6000 کامیون، کمک های آب و غذا پشت مرزهای رفح و نوار غزه وارد غزه نمیشوند، به این معناست که مردم غزه حتی اگر کوهی از نمک دریا جمع میکردند و بهای آن آب و غذا را میدادند کسی آب و غذا به آن ها نمیداد. این 6000 کامیون پشت درهای بسته مرزهای غزه به این معناست که اگر آنها میگفتند به ما آب و غذا بدهید که بدهی ما باشد، باز هم کسی این آب و غذا را به آنها نمیداد.

ژولیت توما، سخنگوی آنروا اعلام کرد که ۶۰۰۰ کامیون پر از غذا، دارو و لوازم بهداشتی در مرزهای مصر و اردن زمین‌گیر شده‌اند و نتواسته‌اند وارد غزه شوند. مردم غزه و همچنین کارکنان آنروا به دلیل گرسنگی و سوءتغذیه شدید بیهوش می‌شوند. این اقدام به عنوان بخشی از جنگ گرسنگی و نسل‌کشی توسط اسرائیل در تلاش برای محو غزه از نقشه مطرح شده است.

امروز آن یک نفر از چهار، مورد آزمون الهی است که معلوم شود، آیا در این جریان نسل کشی واقعا مسلمان بوده و یا اسم مسلمان را یدک میکشیده.

__________________

Preventing the entry of 6,000 trucks of humanitarian aid into Gaza; Israel's war of hunger and genocide
The United States has withdrawn from UNESCO while one in four people is Muslim and this genocide is taking place in front of Muslims. This country, supporting Israel's warmongering, said that accepting Palestine as an official member has become very problematic and does not accept UNESCO. This is not the first time that the United States has withdrawn from UNESCO when its spending is not in its favor. The United States had previously announced its withdrawal from UNESCO when the issue of the African continent and humanitarian aid was needed.
6,000 trucks of water and food aid are not entering Gaza behind the Rafah and Gaza Strip borders, which means that even if the people of Gaza collected a mountain of sea salt and paid for it with water and food, no one would give them water and food. These 6,000 trucks behind closed doors at the Gaza border mean that if they had said, "Give us water and food, which is our debt," no one would have given them any.
Juliette Thomas, a spokeswoman for UNRWA, announced that 6,000 trucks full of food, medicine and hygiene supplies are stuck at the Egyptian and Jordanian borders and have not been able to enter Gaza. The people of Gaza, as well as UNRWA staff, are fainting from hunger and severe malnutrition. This action is part of a war of starvation and genocide by Israel in an attempt to wipe Gaza off the map.
Today, that one in four is being tested by God to see if he was truly a Muslim or if he was just pretending to be one during this genocide.