برسد به دست بحرینی

در روزگاری آلودگی هوای بحرین جدا شده از ایران را شاهدیم که در چنین روزهایی این جزیره را محمدرضا پهلوی دو دستی تقدیم انگلیس کرد و این تقدیم بی سر و صدا را دستاورد خواند.

در چنین روزهایی، زمانی نه چندان دور با نامه با هم وطنان خود در بحرین ارتباط می‌گرفتیم و روی آن می نوشتیم:
مقصد: ایران، بحرین

برسد به دست بحرینی

__________________________

سالروز جدایی بحرین از ایران، ۲۳ مرداد (مطابق با ۱۴ اوت) است. در این روز در سال ۱۳۵۰، بحرین رسماً اعلام استقلال کرد و ایران یک ساعت بعد، این استقلال را به رسمیت شناخت. این جدایی در دوره حکومت محمدرضا پهلوی و با تصمیماتی که از سوی حکومت ایران و انگلستان گرفته شد، رقم خورد.

We once witnessed the air pollution of Bahrain, separated from Iran, when on such days, Mohammad Reza Pahlavi presented the island to England with both hands and quietly called this presentation an achievement.
On such days, not so long ago, we used to communicate with our compatriots in Bahrain by letter and write on it:
Destination: Iran, Bahrain
Reach the hands of a Bahraini
The anniversary of Bahrain's separation from Iran is 23 Mordad (corresponding to 14 August 1971). On this day in 1350, Bahrain officially declared independence and Iran recognized this independence an hour later. This separation took place during the reign of Mohammad Reza Pahlavi and with decisions taken by the governments of Iran and England.

برقراری صلح از راه فساد نیست

خواب آمریکا برای ایران در منطقه
فلسطین برای مسلمانان یک مقدس است که با حضور رژیم صهیونی از عبادت در آن محروم شده اند. و چون انسان به آنچه منعش میکنند علاقه بیشتری دارد، خیلی ها دوست دارند حداقل یک سر آنجا بروند. ایرانی ها به ویژه دوست دارند آنجا بروند چون شخصیت آزاده آنها با قلدری های رژیم صهیونسیتی کاملا در تضاد است.
چون ایرانی ماموریت دارد که خاک فلسطین را از چنگال رژیم صهیونیستی آزاد کند، پس آمریکا باید برای او خوابی ببیند که فرصت رویاپردازی و اجرای عملیات آزادسازی فلسطین را کنار بگذارد. ایران و ایرانی باید آنگونه که آمریکا در طول پنجاه-صد سال اخیر حضور داشته و برنامه ریزی کرده زیست داشته باشد؛ خوابش، خوراکش، فکرش و هر آنچه که به زیست مربوط میشه.
مثلا ایرانی ها بعد از زبان انگلیسی که استاندارد بین المللی تحصیل علوم میشه سراغ یادگیری زبان عربی میروند که مسائل دینی خود را بهتر بدانند. برای این مسأله که ممکن بوده ایرانی نزدیک به عرب ها شود، صلح ابراهیم را در نظر گرفته و کشورهای عربی را همسو با اسرائیل در قرارداد صلح ابراهیم تعریف کرده است. در این قرارداد عادی سازی روابط با اسرائیلی صورت میگیره که برای فلسطینی ها راهی جز اینکه در قحطی پس از حمله نظامی بمیرند نگذاشته. در تمام طول این مدت هم، ایرانی ها لازم است در تنگنای مالی و اقتصادی به اضافه پاسخگویی به حملات نظامی احتمالی از سوی آمریکا باشند.
اگر در پروژه اسرائیل بزرگ، ایران سراغ زبانهای سایر کشورها بروند، چه؟
آمریکا قبلاً فکرش را کرده. او تاکنون چیزی بیش از شصت تن بمب بر سر مردم منطقه آسیای جنوبی مثل ویتنام ریخته. ویتنام امروز هرچه باشد بهتر از سرزمین ناشناخته دیگریست که ممکن است ایرانی ها آنجا بروند و روابط دیپلماتیک خود را آنجا گسترش دهند. آنها لازم است در هر گام که پیشروی نیروهای اشغالگر صورت میگیره احساس اضطرار برای نشستن بر سر میز مذاکره تسلیم داشته باشند. هدف اینه مقاومت ایرانی بشکند.
نقش آمریکا در براندازی است
ایرانی پایبند به اخلاقیات و سیاست، حتی یک نفر هم که باشد میتواند تهدید بزرگی برای رژیمی باشد که بر روی تلی از خاک قتل عام شدگان از زمان تاسیسش ایستاده. رژیم صهیونی که از ابتدا با قتل عام مردم مسلمان فلسطین در قدس، حیفا، صبرا و شتیلا و هم اکنون غزه پایگاه خود را تأسیس کرده است باید نشان دهد راهی به جز نسل کشی مردم بیگناه و کودکان و زنان و سالمندان نداشته است. موفقیت ایران، در هر صورت برای او مانع محسوب میشود، چراکه ایرانی ها دارای پیشینه تاریخی حکمرانی خوبی در منطقه وسیعی از اوراسیا بوده اند و اکنون نیز که بیش از ۴۰ سال از انقلاب اسلامی ایران میگذرد به الگو و مدل خوبی برای پیشرفت با وجود تحریم های همه جانبه تبدیل شده است. امروز ایرانی که از سال ۱۳۳۰ تحریم های آمریکا علیه او اعمال شد، همچنان به زیست خود در میان ده کشور برتر جهان ادامه می‌دهد و این برای اسرائیل که بارها در انتظار شکست ایران بود و در این انتظار گزافه گویی میکرد سخت تمام می‌شود.
بالاخره برد با کیست؟ آمریکا یا ایران؟
برد با ایران است اگر از حق برنگردد. لازم است حق و حقیقت آشکار شود. این حقیقت که رژیم صهیونی نامشروع است و آمریکا با آنچه صلح مینامد، فاصله بسیار دارد را لازم است همه دریابند. ما چیزی به اسم صلح آمیخته با فساد یا ناگزیر از فساد نداریم. ما چیزی به اسم صلح تحمیلی نداریم. خداوند انسان ها را آزاده آفریده و به آنها حق انتخاب داده است که خود راه درست را از نادرست تشخیص دهند و راه درست را بروند. در این انتخاب خدا او را تنها نگذاشته و با عناصری چون خانواده خوب، فکر اقتصادی سالم و سایر ارکان نظام اسلامی به او در اداره مناسب امور کمک می‌کند. چیزهایی هست که ما نمی‌دانیم، اما همین قدر که میدانیم برایمان کفایت میکند که برای برقراری صلح، راه نادرست فساد را طی نکنیم. ما را همین بسنده میکند که خدایی داریم، قادر، دانا و توانا و اوست که ما را هدایت میکند. در این راه، مقاومت و ایران اسلامی تنها نیست و به مرور زمان که صدای مستضعفان عالم بلند و رسا میشود حقیقت است که پیروز میشود.
آمریکا و سلطه طلبان باید پاسخگوی اعمال خود باشند و خود بهتر میدانند که اگر حقیقت پیروز شود از نظر حقوقی جنایاتشان پیگرد قانونی دارد و رها نخواهند شد که هر جنایتی خواستند بکنند و زیست عادی روی زمین داشته باشند.
__

America's Dream for Iran in the Region
Palestine is a holy place for Muslims, where they are deprived of worship due to the presence of the Zionist regime. And since humans are more interested in what they are forbidden from, many would like to go there at least once. Iranians especially like to go there because their free personality is in complete contrast to the bullying of the Zionist regime.
Since the Iranians have a mission to liberate the land of Palestine from the clutches of the Zionist regime, America must dream for them a dream that will leave them free to dream and carry out the operation to liberate Palestine. Iran and Iranians must live as America has been present and planned for the last fifty to a hundred years; their sleep, their food, their thoughts, and everything related to life.
For example, after learning English, which is the international standard for studying science, Iranians go on to learn Arabic to better understand their religious issues. For this reason, so that Iranians could become closer to the Arabs, the Peace of Abraham was taken into account and the Arab countries were defined in the Abrahamic Peace Agreement as being aligned with Israel. This agreement normalizes relations with Israel, leaving the Palestinians no choice but to die of starvation after a military attack. All the while, the Iranians need to be in financial and economic distress, in addition to responding to possible military attacks from the United States.
What if Iran turns to the languages of other countries in the Greater Israel project?
The United States has already thought about it. It has already dropped more than sixty tons of bombs on the people of the South Asian region, such as Vietnam. Vietnam today is better than another unknown land where the Iranians might go and expand their diplomatic relations. They need to feel the urgency to sit down at the negotiating table with surrender at every step of the occupying forces' advance. The goal is to break the Iranian resistance.
The role of the United States in subversion
An Iranian committed to morality and politics, even one person, can be a great threat to a regime that stands on a mound of the soil of those massacred since its founding. The Zionist regime, which has established its base from the beginning by massacring the Muslim people of Palestine in Jerusalem, Haifa, Sabra and Shatila, and now Gaza, must show that it has no choice but to commit genocide against innocent people, children, women, and the elderly. Iran’s success is an obstacle for it in any case, because the Iranians have a historical background of good governance in a vast region of Eurasia, and now, more than 40 years after the Islamic Revolution of Iran, it has become a good role model for progress despite all-out sanctions. Today, Iran, which has been under US sanctions since 1955, continues to live among the top ten countries in the world, and this will be difficult for Israel, which has repeatedly expected Iran to fail and exaggerated in this expectation.
Who will win? America or Iran?
Iran will win if it does not back down from the truth. The truth and the truth need to be revealed. Everyone needs to understand the fact that the Zionist regime is illegitimate and that America is far from what it calls peace. We do not have such a thing as peace mixed with corruption or inevitable corruption. We do not have such a thing as imposed peace. God created humans free and gave them the right to choose to distinguish the right path from the wrong and to follow the right path. In this choice, God did not leave him alone and helps him in the proper management of affairs with elements such as a good family, a sound economic thought and other pillars of the Islamic system. There are things that we do not know, but as much as we know, it is enough for us not to take the wrong path of corruption to establish peace. It is enough for us that we have a God, who is powerful, wise and capable and He is the one who guides us. On this path, the resistance and Islamic Iran are not alone and over time, when the voices of the oppressed of the world become loud and clear, the truth will triumph. America and the hegemonists must be held accountable for their actions and they know better than anyone that if the truth triumphs, their crimes will be prosecuted legally and they will not be left free to commit any crime they want and live a normal life on earth.

مسکن مهر و ملی

یکی از همکاران، بعد از طلاق در سن 50 سالگی با مادرش زندگی میکرد. وقتی 12 سالش بود هنوز خونه شون بخشی از روستا بود که سال 55، تازه شهر آن را در خود بلعیده بود. شوهرش مرد بددهنی بود که دوست نداشت با او با به زندگی ادامه بدهد. او که خوب گذاشته بود بچه هایش بزرگ شوند و صاحب نوه شود تا طلاق بگیرد، با مادرش زندگی میکرد و پدرش فوت کرده بود. به سختی کار میکرد تا در سن پیری بی سرپناه نشود. چند ماه از کار که میگذره مادرش فوت میکند. بعد از سی سال خانه داری مهرش رو بخشید و طلاق گرفت. ماحصل این طلاق، زنی آسیب دیده، و امیدوار در حال انجام کار سخت کارگری بود، بدون بیمه و آینده بازنشستگی، ولو برای یک روز! هنوز خبر فوت مادرش را کامل نداده بودند که خواهرش بعنوان نزدیکان ازش پرسید تو کجا زندگی می‌کنی؟
خواهر همکار با این سوال در واقع داشت بهش می‌گفت که حالا که مامان فوت کرده به فکر انحصار وراثت باش و حواست باشه ما به این فکر می‌کنیم که تو در سن ۵۰ سالگی از شوهرت طلاق گرفتی، تنها کسی بودی که کنار مادر ما زندگی می‌کردی. گو اینکه او کنگر خورده لنگر انداخته در خانه پدری زندگی می‌کرد و پاسخ خوشگذرانی های او در این مدت این بود که خانه ای برای خودش جور کند تا پس از تقسیم خانه منتظر دریافت سهمش از ارث باشد.
پس از این اتفاق که برای همکارم افتاد به فکر فرو رفتم که حتماً برای خودم خانه‌ای جور کنم. از اون زمان چندین سال می‌گذرد و فقط توانسته‌ام زمین آن خانه را جور کنم. قطعاً من هم فکرم به طرح‌هایی مثل مسکن مهر و مسکن ملی می‌رسه، ولی رویکرد چند ساله این دولت‌ها در این مدت منجر به این میشه که این کلمات در حد یک کلمه برای ذهن من باقی بمونه.
مسکن مهر و مسکن ملی به عنوان کمکی از سمت دولت، اگر در جای درست خودش با رعایت ژئوپلیتیک منطقه و رودخانه‌ها و منابع آبی و خاکی طراحی بشه و اجرا بشه خیلی خوبه. حتی این خوب بود که اون زمینی که من خریدم هم ساخته بشه. با این حال به یک وضعیتی از نظر شغلی رسیدیم که تقریباً میشه گفت شغل پایدار نداریم و امیدی هم به خانه‌ای از مسیر دولت پزشکیان نداریم. برای ما فرزند پدری بودن که با کنار هم چیدن لگوهای ساختارهای شیمیایی بتواند زندگی خوبی در میان دار و درخت برای خود طراحی کند رویای دور است. مخصوصاً در این اوضاع اقتصادی و با این شرایط جنگی اخیر و جنگ 12 روزه که دولت هم اینفوگرافیک داده که بدهی داریم و نداریم.
__________________________

A colleague of mine was living with her mother after her divorce at the age of 50. When she was 12, their house was still part of the village, which was just swallowed up by the city in 1975. Her husband was a bad-mouthed man who didn’t want her to continue living with him. She had let her children grow up and have grandchildren before she got divorced, but she was living with her mother and her father had died. She worked hard so that she wouldn’t be homeless in her old age. After a few months of work, her mother died. After thirty years of housework, she gave up her dowry and got divorced. The result of this divorce was a damaged, hopeless woman doing hard labor, without insurance or the prospect of retirement, even for a day! The news of her mother’s death had not yet been fully reported when her sister, as a relative, asked her where she lived.
With this question, the colleague's sister was actually telling her that now that her mother has passed away, think about the inheritance monopoly and be careful. We are thinking that you were the only one living with our mother when you divorced your husband at the age of 50. It seems that she was living in her father's house, and the answer to her pleasures during this time was to arrange a house for herself so that she could wait to receive her share of the inheritance after the house was divided.
After what happened to my colleague, I started thinking that I would definitely arrange a house for myself. Several years have passed since then and I have only been able to arrange the land for that house. Of course, I also think about projects such as Mehr Housing and National Housing, but the approach of these governments for several years during this time has led to these words remaining as one word in my mind.
Mehr Housing and National Housing as government assistance would be great if they were designed and implemented in the right place, taking into account the geopolitics of the region, rivers, and water and soil resources. It would even be good if the land I bought was built. However, we have reached a situation in terms of employment where we can almost say that we do not have a stable job and we have no hope of a house from the Pezeshkian government. For us, being the son of a father who can design a good life for himself by putting together the Legos of chemical structures is a distant dream. Especially in this economic situation and with the recent war and the 12-day war, where the government has also provided an infographic showing what debt we have and what debt we do not have.

در باب لزوم تغییرات در دولت

فلسطین اشغالی مرزهای فلسطین را کنترل می‌کند و اتباع بسیاری از کشورها قادر به ورود به داخل فلسطین نیستند.
قرار بود:
 حوزه گردشگری را بیشتر فعال کنیم. اکنون مشغول تبلیغ برای شمال فلسطین از رام‌الله تا جنین و در جنوب حبرون (الخلیل) هستیم. همچنین گردشگران را تشویق می‌کنیم تا از روستاها، بیابان‌ها و اردوگاه‌های فلسطین دیدن کنند.

نکته ای که وجود دارد این است که بیش از یک دهه قانونی در مجلس تصویب شده که با استناد به آن دارنده گذرنامه ایرانی حق ورود به فلسطین اشغالی را ندارد، که با عبور از آنجا به فلسطین برسد!

من متن قانون را بررسی کردم و در آن به این نحو که یک بند از گذرنامه اینطوری هر ایرانی را از سفر به فلسطین اشغالی منع کند ندیدم. ملاحظه کنید:

تبصره ـ منظور از شرکت‌ها، سازمان‌ها و سازمان‌های مردم‌ نهاد وابسته به رژیم صهیونیستی در این قانون مواردی است که:

الف ـ به صورت مستقیم توسط رژیم صهیونیستی ایجاد و راهبردی می‌گردد.
ب ـ در راستای اهداف رژیم صهیونیستی و صهیونیسم بین‌الملل در سراسر جهان فعالیت می‌کنند.
ج ـ بیش از نیمی از سهام آنها مربوط به اتباع رژیم صهیونیستی است.
ماده ۵ ـ صدور هر گونه مجوز برای شرکت مستقیم یا غیرمستقیم اشخاص حقیقی یا حقوقی از جمله شرکت‌ها، سازمان‌ها، مؤسسات یا سازمان‌های مردم‌ نهاد وابسته به رژیم اشغالگر صهیونیستی در کلیه نمایشگاه‌ها یا هر گونه همایش یا گردهمایی داخلی و بین‌المللی یا مشارکت با معاونت در صدور آن ممنوع است و مرتکب به حبس درجه پنج محرومیت دائمی از تصدی خدمات عمومی و دولتی محکوم می‌شود.
دستگاه‌های اجرایی موضوع ماده ۲۹ قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران از جمله وزارت امور خارجه، وزارت دادگستری، وزارت اطلاعات، سازمان اطلاعات سپاه و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مکلفند به منظور آماده‌سازی شکایت با دستگاه‌های ذی‌صلاح همکاری‌های لازم را کنند.
در حال حاضر کاروان های بسیاری در جمع افکار عمومی در حال برنامه ریزی سفر و در راه سفر به قدس و رساندن خود به فلسطین هستند که این بند از گذرنامه میتواند برای آنها دست و پاگیر باشد و به موجب این بند خیلی قانونی هر فردی که ساکن در مرزهای فلسطین باشد میتواند ایرانی ها را اخراج کند!
چیزی که با وجود جنگ ۱۲ روزه ایران- اسرائیل و گذر از آن هنوز فرصت بررسی در مجلس پیدا نکرده و کسی هم پاسخگو نیست.
یک قانون اخیرا برای حمایت از اتباع ایرانی خارج از کشور تصویب کرده اند که ماده هشت آن این است:
ماده ۸- دولت موظف است در موارد ضروری، اقدامات حمایتی لازم از قبیل انتقال به محل امن و تأمین امکانات و خدمات درمانی و بهداشتی مورد نیاز را برای ایرانیان خارج از کشور از طریق نمایندگی‌های جمهوری اسلامی ایران یا سازمان‌های بین المللی با استفاده از تسهیلات و در چارچوب بودجه‌های سنواتی یا مشارکت نهاد‌هایی مانند جمعیت هلال احمر و صلیب سرخ با هماهنگی دولت میزبان یا دولت ثالث و در چهارچوب حقوق بین الملل به عمل آورد.
با توجه به تصویب این قانون انتظار می‌رود که گذرنامه ایرانی اصلاح شود.
در حال حاضر نیز، از آنجا که از هیچ جهت از ایرانیان حمایت نمیشود که به فلسطین بروند، چون مرزهای فلسطین را فلسطین اشغالی دربرگرفته، و هنوز هم نحوه اجرای قانون حمایت از ایرانیان خارج از کشور را ندیده ایم، نتیجه میگیریم:
دارنده گذرنامه ایرانی، حق سفر به فلسطین اشغالی را ندارد؛ چرا که مأموریت دارد آن را از دست اشغالگران آزاد کند.
غزه در فلسطین در آتش کینه اشغال گران، در قحطی و گرسنگی به سر میبرد و آنچه نباید عادی میشد در آن عادت شده است: کشتار جمعی مسلمانان؛ روزی حداقل ۷۰ نفر، در صفوف تهیه آب و غذا!
-وعده ما صبح روز اربعین عراق(1404/05/24) کربلا، میدان پرچم و ان‌شاءالله حرکت میلیونی به سمت قدس

#از‌_خراسان‌_تا‌_فلسطین|عضو شوید
ایتا:eitaa.com/azkhorasan_tafelestin
روبیکا:rubika.ir/fatehanequds

________________________

The occupied Palestinian territory controls the borders of Palestine, and citizens of many countries are not able to enter Palestine.
It was supposed to:
We will further activate the tourism sector. We are currently promoting northern Palestine from Ramallah to Jenin and south of Alkhalil (Hebron). We also encourage tourists to visit Palestinian villages, deserts, and camps.
The point is that for more than a decade, a law has been passed in the parliament, citing which the holder of an Iranian passport does not have the right to enter occupied Palestine, even if he passes through there and reaches Palestine!
I reviewed the text of the law and did not see any clause in the passport that prohibits any Iranian from traveling to occupied Palestine. Please note:
Note - In this law, companies, organizations, and non-governmental organizations affiliated with the Zionist regime are those that:
A - are directly created and strategically managed by the Zionist regime.
B - They operate in line with the goals of the Zionist regime and international Zionism throughout the world.
C - More than half of their shares belong to citizens of the Zionist regime.
Article 5 - Issuing any license for the direct or indirect participation of natural or legal persons, including companies, organizations, institutions or non-governmental organizations affiliated with the Zionist occupation regime, in all exhibitions or any domestic or international conferences or gatherings, or participating in its issuance by assisting, is prohibited, and the perpetrator will be sentenced to fifth-degree imprisonment and permanent disqualification from holding public and government services.
The executive agencies subject to Article 29 of the Sixth Development Plan Law of the Islamic Republic of Iran, including the Ministry of Foreign Affairs, the Ministry of Justice, the Ministry of Intelligence, the IRGC Intelligence Organization, and the Islamic Revolutionary Guard Corps, are required to cooperate with the competent agencies in preparing the complaint.
Currently, many caravans in the public mind are planning their trip and are on their way to Jerusalem and Palestine, and this paragraph of the passport can be a hindrance for them, and according to this very legal paragraph, any person residing within the borders of Palestine can deport Iranians!
Something that, despite the 12-day Iran-Israel war and its aftermath, has not yet had the opportunity to be examined in the parliament, and no one is accountable.
A law has recently been passed to protect Iranian nationals abroad, Article 8 of which is as follows:
Article 8- The government is obliged, in urgent cases, to take the necessary protective measures, such as transferring them to a safe place and providing the necessary medical and health facilities and services for Iranians abroad through the missions of the Islamic Republic of Iran or international organizations, using facilities and within the framework of annual budgets or the participation of institutions such as the Red Crescent Society and the Red Cross, in coordination with the host government or a third government, and within the framework of international law.
With the passage of this law, it is expected that the Iranian passport will be amended.
Currently, since Iranians are not supported in any way to go to Palestine, because the borders of Palestine are covered by occupied Palestine, and we have not yet seen how the law protecting Iranians abroad is implemented, we conclude:
The holder of an Iranian passport does not have the right to travel to occupied Palestine; because his mission is to liberate it from the occupiers.
Gaza in Palestine is in the fire of hatred of the occupiers, in famine and hunger, and what should not be normal has become a habit there: the mass killing of Muslims; at least 70 people a day, in lines to obtain water and food!
-Our promise on the morning of Arbaeen in Iraq (15 August 2025) Karbala, Parcham (flag) Square and God willing, a million-strong movement towards Quds (Jerusalem)

#From_Khorasan_to_Palestine|Become a member
Eitaa:eitaa.com/azkhorasan_tafelestin
Rubika:rubika.ir/fatehanequds

پوستر پسر شهید سید نصرالله

اتاق نیمه روشن بود. نور از مانیتور لپ‌تاپ می‌تابید و تصویر لبخند آرام پسری را نشان میداد. عکسی با کیفیت بالا از فرزند سید حسن نصرالله، گرفته‌شده برای ساخت پوسترهایی که نشان دهد مقاومت، نه فقط یک روش، بلکه یک میراث است؛ راهی که از نسل به نسل منتقل می‌شود. در شرایطی که دشمن طی عملیات روانی برنامه خلع سلاح حزب الله را پیش میبرد، او همچنان لبخند قدرت بخشش را حفظ کرده است.
چند جوان، گرداگرد میز نشسته بودند. مدارک، لپ‌تاپ‌ها، کاغذهای یادداشت و خطوط طراحی پوستر، همه پخش‌وپلا بودند. یکی از آن‌ها به تصویر زل زده بود. او گفت:
ـ بین مردم خودش هم می‌خندد... و همین صلابت و حفظ روحیه ایشان و خانواده ش به مردم قدرت میدهد. یه جور اطمینان توی لبخندش هست.
دیگری گفت:
ـ وقتی دشمن فکر می‌کنه با تصویر جنگ می‌بره، شاید وقتشه ما هم با تصویر دفاع کنیم.
در حالی که صدای ترق و پروق کاغذها بلند شده بود، طراحی ها ادامه داشت.

___________________________________

The room was dimly lit. The light from the laptop monitor showed a boy smiling softly. A high-quality photo of Sayyed Hassan Nasrallah’s son, taken to create posters that show that resistance is not just a method, but a legacy; a path that is passed down from generation to generation. While the enemy is advancing the program to disarm Hezbollah through psychological operations, he has maintained his smile of strength and forgiveness.
Several young men were sitting around a table. Documents, laptops, notepads, and poster design lines were all scattered around. One of them was staring at the picture. He said:
- He laughs among his own people... and this very strength and maintaining the spirit of him and his family gives strength to the people. There is a kind of confidence in his smile.
Another said:
- When the enemy thinks he can win a war with a picture, maybe it’s time for us to defend ourselves with a picture.
While the sound of paper crackling and rustling was heard, the drawings continued.