سفیانی 2

چند وقت پیش رفته بودم برای گواهی عدم اعتیاد. یک آدرسی دادن که من هم بعد از کلی دور زدن پیدایش کردم. رفتم و یک آقایی که مسئول پذیرش بود با یکی دیگه آنطرف پیشخوان، که داشتن برای همین گواهی صحبت میکردن. اون آقا داشت به این مسئول پذیرش میگفت من دیشب ... و حالا اومدم برای تست دوباره که کارم فرودگاهه!
بین آن چند نفر، من تنها زن بودم. یکباری چند تا داده بهم داده بودند: شغل آن بابا فرودگاه بوده. انقدر شغلش حساس بوده که دیشبش که زهرماری خورده ترسیده و اومده دوباره تست بده. وضع مملکت به کجا رسیده که این کارمندان محترم فرودگاه، در جشن زهرماری میخورند و حالا برگشته اند به من نگاه میکنند که درز اطلاعات پیدا کرده!
کارمند پذیرش از بین چند نفر برای احساس غریبگی من را انتخاب کرده بود که نگاهم کنه. یعنی چند تا مرد با سر کچل و جوان گزینه انتخابش نبودند.
من ماسک زده بودم. هزار تا سوال برام پیش آمد. اول اینکه چون من تنها زن ایستاده بوده ام اونجا نگاهم کرده؟ چون ماسک زده بودم؟ چون قیافم دهه شصتی بوده؟ چون، همه مجموعه اینها که شمردم؟
آروم رفتم نشستم و گفتم اینها جوان هستند و تازه کار. هنوز، بین تحلیل زبان بدن و شناختن آدمها براشون راه زیادی هست.
گذشت و خبر "افشین میلیارد تومنی" پخش شد. حسین افشین، یک ساله که معاون علمی فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری، دولت پزشکیان هست. از وقتیکه اومده روی کار کلی حرف و حدیث پشت سرش هست و حالا که یکی از مشاوران ارشدش تو فضای مجازی عکسش رو همراه زن لختی همراه با جام مشروب به دست منتشر کرده بیشتر روی زبان ها افتاده و داره رسانه ای میشه.
میگن این افشین، انقدر از این رقیق کردن های خون تو کارش داشته که دیگه نمیشه از رانت ها و پول پاشی هایش برای جلوگیری از افشای ندونم کاری هایش چشم پوشی کرده و حالا وقت  افشاست!
مثل یک پازل، افشین و کارمند فرودگاه رو گذاشتم کنار هم تا رسیدم به قوم نافرمان.

ماجرا از این قراره که یک قوم نافرمانی باید یک کار سرّی انجام بدهند؟ آن کار چیست؟ اینه که مشروب بخورند و آدم های خوب را تا میتوانند با آزار یا تحقیر پراکنده کنند و در عوض آنها گروهی شبیه خودشان را گرد آورند و قدرت را هم بگیرند که خوبان نتوانند جُم بخورند. شبیه توصیفاتی که از مراحل پیش از ظهور حضرت مهدی برای ما بیان شده است.

_______________________

A while ago I went to get a certificate of non-addiction. They gave me an address that I found after looking around a lot. I went and a gentleman who was in charge of the reception was talking to another person on the other side of the counter, who was talking about the same certificate. The gentleman was telling the receptionist that last night... and now I'm here to take another test because I work at the airport!
Among those few people, I was the only woman. They had given me some information at once: That guy's job was at the airport. His job was so sensitive that last night he got scared and came to take another test. What has the country come to that these respected airport employees get drunk at a party and now they're back looking at me like they've leaked information!
The receptionist had chosen me out of several people to look at me because he felt strange. That is, several young men with bald heads were not his options.
I was wearing a mask. A thousand questions came to my mind. First, was he looking at me because I was the only woman standing there? Because I was wearing a mask? Because I looked like I was from the sixties? Because, how many of these did I count?
I sat down and said that these are young and newbies. There is still a long way to go between them analyzing body language and getting to know people.
It passed and the news of "Afshin Billion Tomans" spread. Hossein Afshin, who has been the Deputy Minister of Science, Technology and Knowledge-Based Economy of the President for a year. Ever since he came to office, there has been a lot of talk and gossip behind him, and now that one of his senior advisors has posted a photo of him with a naked woman and a glass of alcohol in his hand on social media, it has become more and more talked about and is becoming a media sensation.
They say that this Afshin has had so many of these blood-thinning activities in his work that it is no longer possible to ignore his rents and money-spending to prevent the disclosure of his ignorance, and now it is time to reveal it!
Like a puzzle, I put Afshin and the airport employee together until I reached the disobedient people.

The story goes that a disobedient people must do a secret job? What is that job? It's to drink and disperse the good people as much as they can by harassing or humiliating them, and in return, they gather a group like themselves and seize power so that the good ones cannot gather. Similar to the descriptions given to us of the stages before the emergence of the twelfth Imam, Hazrat mahdi .

مدیریت وقف مسجد

انقدر وقایع و حرف ها تند تند زده میشه و صورت میگیره که آدم فرصت نمیکنه یکی یکی جواب همه شون رو بده.

دیروز تو خبرهای شبکه های اجتماعی شهادت یک روحانی در محراب یکی از مساجد تهران پخش شد. این خبر، اما کوتاه بود و زودگذر. فقط گفته بودن در محراب شهید شده و پیام تسلیتش رو کاغذی بین در و همسایه پخش کردند. امروز، دوباره گفتن این بابا که شهید شده و فامیلش هم حیدری هست، آدم خوبی بوده و امام جماعت مسجد باغ فیض تهران بوده.

این خبر رو که شنیدم رفتم رو نقشه نگاه کردم عکس سر در مسجد رو که قدیمی هم هست، با هشتگ #رئیسی و مرگ برآمریکا مزین کرده اند. 4 ماه هم بیشتر نیست که این عکس را بین کلی جاهای دیدنی اطرافش گذاشته اند. کمی آن طرفتر یک پارک داره که میز پینگ پنگ داره، باز اینطرف تر یک جای دیدنی دیگه و کلی اعتبار و هزینه، خرج آن منطقه شده.

بعد هم تهران مثل شهرهای دیگه نیست که کتابخانه و اینها فقط وسط شهر داشته باشند. کتابخانه های عمومی اطراف شهرش به صدتای وسط شهرهای دیگه می ارزه. خود من همون جاها چند سال پیش یک کتاب آموزش زبان چینی پیدا کردم که انقدر برام مفید بود که فقط عکسش رو گرفتم، وگرنه که تهرانی نبودم کتاب رو برای چند روز بگیرم.

این ها رو گفتم که بگم اگر کسی این بابا رو به اسم مشکلات اجتماعی و اینها شهید کرده که بگم خودتون برین ببینین که فکر کنم از بس خوشی زده زیر دلش این کار رو کرده.

حالا، حرف از مسجد شد. باید بگم مسجد خانه خداست و امتیاز آن عام المنفعه محسوب میشه. لازمه که مدیریت بشه و یک عده مثل این امام جماعت شهید این مسجد باغ فیض از جمله هیئت امنای مسجد بوده اند. اغلب مساجد وقفی هستند و در سند آنها عام المنفعه ذکر شده.

تا زمانیکه واقف زنده است مراحل فرآیند وقف میتواند توسط خود شخص و با پیگیری ها و مدیریت او صورت بگیرد. ویژگی وقف اینه که پس از فوت شخص، مدیریت آن همچنان می تواند برقرار باشد، و وقتی از وقف در نسل‌های آینده استفاده میشه امتیازات آن برای کسانی که قصد کمک و همراهی در اصلاح امور جمعی دارند بیشتر دیده میشه، و این وقف راهگشای آنها می شود.
من وقف هایی مثل مزرعه سوران، حسینیه حضرت زینب مجتمع زیتون و حسینیه ۱۷۰ ساله معتمد دیدگاه مشهد و هزاران وقف دیگر که دیده ام و از آنها بهره برده ام که باعث میشود خشنودتر باشم تا خودم هم بخواهم این کار را بکنم.
یکی از وقف های خوب، و بلکه بهترین آنها وقف آب و مسجد است. وقف آب و قنات؛ چراکه به آن آبادانی وصل است و مسجد که خانه خدا و محل مراجعه مردم در صورت حضور آبادانی است.
نحوه اجرای وقف اهمیت بسیار دارد. بعنوان مثال، حسینیه بامشکی دیوار به دیوار خانه فرزندانش هست و این دلیل بیشتر جاری شدن نام آن است. فرق دارد با مثلا زمین چند هکتاری معین التجار (وقف آستان قدس) که قراره پارکی نبش شاهنامه ۱۴ شهر توس شود و فقط اهالی هر از گاهی اسمش را گوشزد میکنند.
یا مثلا مزرعه سوران که اهمیت آن موقع بی آبی ها و اختلافات در مدیریت ها دوچندان است. در این هنگام احسانی که میرزا رضوی کرده است بنحوی تقسیم بندی شده است که تکلیف مدیریت پس از آن را نیز ساده کرده است:
بعد از هزینه های حفظ عین، باقیمانده درآمدها به ۱۰ قسمت تقسیم شود که ۴ قسمت صرف هزینه ها و خدمات درمانی ۳ قسمت جهت نگهداری ایتام، ۱ قسمت صرف برگزاری مراسم عاشورا و ۲ قسمت سهم متولی می باشد.
درمان:
با همین تقسیم بندی ساده میرزا رضوی اکنون بزرگترین واقف درمان در منطقه شده است. بجز این، در زمانی که به پرورش ماهی ارزش مانند گذشته نمی‌دادند مزرعه وقفی او مشغول به فعالیت است و گفته میشود برای ۱۴ هزار نفر شغل ایجاد کرده است.
نهاد وقف با وجود آنکه ظرفیتهای عظیمی در برطرف کردن مشکلات فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، آموزشی، بهداشتی و غیره در کشور دارد، امروزه درگیر چالشها و موانع متعدد شده است.
ارزش دارد آدم آنچه را که دارد به حدی قابل توصیف و تشخیص برساند و بقدری در آن حق تصرف داشته باشد تا بتواند خوب آن را بصورت وقفی پس از فوتش تقسیم و تعیین تکلیف کند. با این حال، بهتر است دقت شود، انسان تا زنده است، خود مدیریت آنچه اهدا میکند را برعهده بگیرد. اگرچه وقف، ارزشمند است، ولی دست اندازهایی مثل شایعات، طمع گروهی بر گروه دیگر در امور خیریه و عام المنفعه میتواند به دنبال داشته باشد که ممکن است دستاوردهای آن را کمرنگ، و در برخی موارد دیرهنگام کنند. بنابراین، نوشتن دقیق متن حقوقی وقف امریست ضروری. در مواردی که مثلا مورد وقف مورد استفاده سه محله در منطقه ای هست، حتما باید قید شود که اینجا عام المنفعه بوده است. این جزئیات، در دعواهای بعدی که طرفین با وکیل و سطوح مختلف دارایی وارد آن میشوند بسیار میتواند راهگشا باشد.
نکته بعدی داشتن علم درباره این است که چه چیزهایی را می توان و چه چیزهایی را نمی توان وقف کرد. بعنوان مثال حد بستر رودخانه در مالکیت عموم افراد است و جزو انفال محسوب میشود و کسی حق تصرف در آن ندارد. در مورد بستر رودخانه ها مالکیت اصلی با دولت است و اوقاف نمیتواند بر آن تحمیل شود.

___________________

So many events and words are happening so fast that one doesn't have time to answer them all one by one.
Yesterday, news of the martyrdom of a cleric in the mihrab of a mosque in Tehran spread on social media. This news was brief and fleeting. They only said that he had been martyred in the mihrab and that they had posted a condolence message on a piece of paper between the door and the neighbor. Today, they said again that this man had been martyred and that his family was also Heydari, that he was a good person and that he was the imam of the Bagh-e-Faiz Mosque in Tehran.

When I heard this news, I went to look at the map and saw that the photo of the mosque's door, which is also old, was decorated with the hashtags #Raisi and Death to America. It hasn't been more than 4 months since they put this photo among all the sights around it. A little further on there is a park with a ping-pong table, and there is another sight to be seen, and a lot of credit and money has been spent on that area.

Then, Tehran is not like other cities that only have libraries and such in the middle of the city. Public libraries around his city are worth hundreds of thousands of dollars in other cities. I myself found a Chinese language learning book there a few years ago that was so useful to me that I just took a picture of it, otherwise I wouldn't have taken the book for a few days if I wasn't from Tehran.
I said this to say that if someone made this guy a martyr in the name of social problems and such, I say go and see for yourself that I think he did it out of sheer joy.
Now, let's talk about the mosque. I must say that the mosque is the house of God and its privilege is considered public benefit. It needs to be managed, and some people like this martyred Imam of this Bagh Faiz Mosque have been among the board of trustees of the mosque. Most mosques are endowments and their deed mentions public benefit.
As long as the endowment is alive, the stages of the endowment process can be carried out by the person himself and with his follow-up and management. The characteristic of an endowment is that after a person's death, its management can continue to exist, and when the endowment is used in future generations, its advantages are more visible for those who intend to help and accompany in improving collective affairs, and this endowment becomes their guide.
I have seen and benefited from endowments such as Mazraa Soran, Hosseiniyeh Hazrat Zainab in the Zaytoun Complex, and the 170-year-old Hosseiniyeh of the perspective of Mashhad, and thousands of other endowments that I have seen and benefited from, which makes me more satisfied and want to do this myself.
One of the good endowments, and indeed the best of them, is the endowment of water and mosques. The endowment of water and qanats; because it is connected to the development, and the mosque is the house of God and the place where people turn to when improvement is present.
The way the endowment is implemented is very important. For example, the Hosseiniyeh of Bamsheki is wall to wall with the houses of his children, and this is the reason why its name is more widespread. It is different from, for example, the several hectares of land of Moeen al-Tojar (Astan al-Quds endowment) that is to be a park on the corner of Shahnameh 14 in Toos city, and only the residents mention its name from time to time.
Or for example, the Soran farm, whose importance at that time was doubled by water shortages and differences in management. At this time, the kindness that Mirza Razavi has done has been divided in a way that has simplified the task of management after that:
After the costs of preserving the object, the remaining income should be divided into 10 parts, of which 4 parts are spent on medical expenses and services, 3 parts are spent on caring for orphans, 1 part is spent on holding Ashura ceremonies, and 2 parts are the trustee's share.
Treatment:
With this simple division, Mirza Razavi has now become the largest donor of treatment in the region. In addition, at a time when fish farming was not valued as much as it used to be, his endowment farm is active and is said to have created jobs for 14,000 people.
Although the endowment institution has enormous potential in solving cultural, social, economic, educational, health, etc. problems in the country, today it is involved in numerous challenges and obstacles.
It is worth it for a person to reduce what he has to a describable and identifiable level and to have the right to dispose of it to such an extent that he can properly distribute it as an endowment and determine its duties after his death. However, it is better to be careful, so that a person himself manages what he donates while he is alive. Although an endowment is valuable, it can be followed by obstacles such as rumors, greed of one group over another in charity and public benefit affairs, which may diminish its achievements, and in some cases delay them. Therefore, it is essential to write the legal text of the endowment accurately. In cases where, for example, the endowment is used by three neighborhoods in an area, it must be stated that it was for public benefit. These details can be very helpful in subsequent disputes where the parties enter into it with lawyers and different levels of wealth. The next point is to have knowledge about what can and cannot be donated. For example, the riverbed is owned by the public and is considered part of the Anfal, and no one has the right to dispose of it. In the case of riverbeds, the primary ownership belongs to the government and endowments cannot be imposed on them.

تحلیل جریانات اخیر در کشور

اتفاقاتی که در چند روز اخیر خیلی سریع اتفاق افتاد رو یکم اشاره بکنم، بازم برای ثبت تاریخ:
ما یک روند طی مسیر آهسته به سمت جنگ داشتیم. از همان موقع که برجام داشت تصویب میشد، که ده سال پیش آهسته طی شد تا روند سریع اخیر به سمت جنگ داریم پیش میریم که از زمانی هست که مکانیسم ماشه توسط اروپا فعال شده.
الآن در سمت بلوک غربی که بیش از ۴۰۰۰ ایرانی و از خانواده های مسئولین کشور آنجا زندگی میکنند احساس رعب و وحشت میکنند. کل همت دو دولت روحانی و پزشکیان که دولت سوم روحانی محسوب میشده این بوده که این خانواده ها در غرب احساس امنیت و آرامش کنند. وزیر اقتصاد، مدنی زاده که بعد از همتی وزیر ایران شد، خیلی سعی کرد که حتی تابعیت آمریکایی فرزند خودش را تغییر دهد. ظریف آمریکایی هم که از همان روز اول معلوم بود. اینها فقط دو نمونه بسیار واضح و جنجالی اخیر از خانواده نظام مسئولین کشور در بالادستی هستند که خانواده هایشان در ایران ساکن نیستند، و برای خود در بین ایرانیان مسئولیت تراشیده اند!
در چند ماه اخیر، اروپا بودجه جنگی خودش را بشدت افزایش داده و روسیه که شاهد عزم جزم کشورهای اروپایی برای جنگ بوده به صراحت اعلام کرده که اینها در جنگ تحت عنوان ناتو جدی هستند و ماهم خود را بیکار نمیبینیم که اینها تجهیز شوند و دست روی دست بگذاریم.
از سویی دیگر، فعالین حقوق بشر اروپایی و آفریقایی کاروان بزرگ دریایی مقاومت شکل داد و مردم سراسر جهان از بیش از ۴۵ کشور را جمع کرد تا بالاخره پس از یک ماه به مرز غزه رسیدند، ولی اسرائیل آنها را توقیف کرد و بیش از ۴۰۰ فعال زیست محیطی و حقوق بشر را ربود و در سرنوشتی نامعلوم به زندان برد.
از آنطرف، آنچه در آمریکا و توسط ترامپ شاهدیم تعطیلی دولت هست. در نگاه اول، این شاید اتفاق خاصی به نظر نرسد، ولی در عمل برای فرصت داشتن بیشتر در ایجاد رعب و وحشت در میان خانواده های تحصیل کرده خودش است. نظام آمریکایی، وقتی سلاح تولید میکند و دولتش حمایت میکند، اولین استفاده کننده از این سلاح خودش است. مهارت بیشتر در استفاده از این سلاح را هم دولتی های آنها دارند که آزادی استفاده از سلاح امتیازشان محسوب میشود.
آمریکایی که برای سفیدشویی خود جام جهانی ۲۰۲۶ را فرصت میدید، با جریانات اخیر و روشنگری فعالان حقوق بشر دست به اقدامات جدیدی زده است:
ترامپ پس از ترور یکی از نزدیکان خود، کرک، در میان انبوه طرفداران تحصیل کرده دانشگاهی به سراغ جمعیت نوجوان رفته و با شوی سلاح و شلیک، رعب و وحشت ایجاد میکنند. چارلی کرک را یک تک تیرانداز از فاصله 200 مایلی زد، و پس از اینکه دستگیرش کردند تبرئه شد! کرک پروتستان مسیحی بود که یک چند سوال درباره صهیونیست ها برایش پیش آمده بود. صهیونیست های عجیب غریبی که جشن عروسی میگیرند و آنچه در جشن نمایش میدهند سلاح هایشان هست.
در این بین، چه چیز نصیب کشور ما شده است؟
افزایش نفاق و دو رویی از سمت دو جناح اصلاح طلب و مدعی اصولگرا که بعنوان مسئول آن بالا نشسته اند:
رئیس جمهور ایران، پزشکیان که اصلاح طلب بوده میگه ما دولتی ها در ایران هم مثل آمریکا داریم تعطیل میکنیم و مردم هم هر گلی زدن به سر خود زدن، به ما چه. تا دیروز، یعنی قبل از جنگ دوازده روزه که میگفت بیاین ما باهم آشتی کنیم و نجنگیم.
آمریکا دولتش را تعطیل کرده که به تجهیز بیشتر قوای نظامی خود بپردازد. نگاه میکنی ایران هم به تبعیت از آن در حال اجرای طرح تعطیلی دولت است. مراجعه کنید به لایحه کاهش ساعتهای کاری دولت به ۹ صبح تا یازده صبح. به مجلس لایحه داده و گفته برنامه هفتم رو هم کاملا نمیتونه اجرا کنه. رئیس مجلس، آقای قالیباف گفته نمیشه همینطوری گتره ای بگی برنامه هفتم توسعه کشور رو نمیتونی اجرا کنی، باید بگی کجاهای این برنامه رو نمیتونی و در هربار اعلام، لایحه بدی. بعد هم خیلی از اهداف برنامه هفتم توسعه نیاز به بودجه ندارد، با این حال پزشکیان پایش را تو یک کفش کرده و برای تاکید بیشتر بر آنچه که نمیتواند و گویا در اصل نمیخواهد جلوی مردم ظاهر شده و گفته نمیتوانیم براتون کاری بکنیم و خودتون هر کاری کردین کردین.
گو اینکه دولت ایران از دولت آمریکا تبعیت دارد و این تبعیت به چه صورت رخ می‌نماید؟
آن تعطیل میکند که سلاح به دست بگیرد، این تعطیل میکند که فشار بیاورد و بیشتر تسلیم کند. صحبت سر یک روز دو روز که نیست. حتی صحبت سر یک سال دو سال نیست. صحبت سر سه سال باقیمانده حضور او در کادر دولته. اینها، ده سال جوانان این کشور را پیر و معطل برجام کرده اند، و در خود این توانایی را میبینند که بیشتر از این هم معطل کنند؛ جوانان بیکار تر، پیرتر و عقب مانده تر. اگر دست غیبی کمکشان کرد که هیچ، وگرنه هیچ کمکی از سمت دولتی که از 24 ساعت شبانه روز فقط سه ساعت کار میکند نه میدیدند و نه خواهند دید.
یک هماهنگی هست بین اینها:
از آن طرف، یکی مثل باهنر در مجلس شورای اسلامی که مدعی اصول گرایی بود اومده گفته ما در کشور فقط ۱۰ درصد حزب الهی داریم و باقی میخواهند زندگی کنند!
نه گفته که ما به خدا و پیغمبر ایمان داریم و منظورش چیه. در قرآن کلمه حزب الله که آمده منظورش یاران خدا هستند و کسانی هستند که به خدا و پیغمبر ایمان آورده اند.
با افزایش موج ناامیدی و تزریق آن توسط نماینده ها و نفوذی های صهیونی در شبکه خانگی، شبکه های اجتماعی و حتی صدا و سیما در حال تزریق ناامیدی، ترویج بی بندو باری و فساد در میان جوانان و نوجوانان هستند تا ایران را تسلیم آمریکا و اسرائیل کنند و به خیال خودشان تنفسی برای فرزندان خودشان که تا کنون در رفاه و آسایش در بلوک غرب زندگی می‌کردند فراهم کنند.

___________

Let me mention the events that have happened very quickly in the last few days, again for the record:
We have been on a slow path towards war. From the time the JCPOA was being ratified, which was slow ten years ago, to the recent rapid process towards war, which has been going on since the trigger mechanism was activated by Europe.
Now, in the Western bloc, where more than 4,000 Iranians and families of the country's officials live there, they feel terror and fear. The entire effort of the two Rouhani and Pezeshkian governments, which was considered Rouhani's third government, was to make these families feel safe and secure in the West. The Minister of Economy, Madani Zadeh, who became the Iranian minister after Hemmati, tried very hard to even change his son's American citizenship. Zarif, who was an American, was also clear from day one. These are just two very clear and controversial recent examples of the family of the country's officials at the top whose families do not live in Iran, and who have carved out responsibility for themselves among Iranians!
In recent months, Europe has increased its war budget significantly, and Russia, which has witnessed the determination of European countries to fight, has clearly stated that they are serious about the war under the name of NATO, and we do not see ourselves idle until they are equipped and put their hands on their shoulders.
On the other hand, European and African human rights activists formed a large naval convoy of resistance and gathered people from all over the world from more than 45 countries until they finally reached the Gaza border after a month, but Israel detained them and kidnapped more than 400 environmental and human rights activists and imprisoned them in an unknown fate.
On the other hand, what we are witnessing in the United States and by Trump is a government shutdown. At first glance, this may not seem like a special event, but in practice it is to have more time to create fear and terror among its own educated families. When the American system produces weapons and its government supports them, it is the first to use these weapons. Their governments, whose freedom to use weapons is considered their privilege, have more skill in using these weapons.
The American, who saw the 2026 World Cup as an opportunity to whitewash himself, has taken new measures with the recent developments and enlightenment of human rights activists:
After assassinating one of his close associates, Kirk, Trump went to the crowd of university-educated supporters and created fear and terror by brandishing weapons and shooting. Charlie Kirk was shot by a sniper from 200 miles away, and after being arrested, he was acquitted! Kirk was a Protestant Christian who had a few questions about Zionists. Strange Zionists who celebrate weddings and what they show off at the celebration are their weapons.
In the meantime, what has happened to our country?
The increase in hypocrisy and hypocrisy on the part of the two reformist and fundamentalist factions who claim to be responsible for it:
The President of Iran, the doctors who were reformists, say that we are closing the government in Iran like America and that people are shooting themselves in the head every time they get hit. What do we care? Until yesterday, that is, before the 12-day war, when it said, "Let's make peace and not fight." The United States has shut down its government so that it can further equip its military forces. You see, Iran is also following suit by implementing a government shutdown plan. Refer to the bill to reduce the government's working hours to 9 a.m. to 11 a.m. It has submitted a bill to the parliament and said that it cannot fully implement the Seventh Development Plan. The speaker of the parliament, Mr. Qalibaf, said that you cannot just say that you cannot implement the Seventh Development Plan of the country, you have to say where in this plan you cannot and you have to submit a bill every time it is announced. Then, many of the goals of the Seventh Development Plan do not require funding, yet the doctor has put his foot in one shoe and, to further emphasize what he cannot do and apparently does not want to do in principle, has appeared before the people and said that we cannot do anything for you and that you yourself have done everything.
It is said that the Iranian government is subordinate to the American government, and how does this subordination occur?
He is stopping to take up arms, he is stopping to put pressure and give in more. We are not talking about one day or two days. We are not even talking about one year or two years. We are talking about the remaining three years of his presence in the government. These people have made the youth of this country old and delayed the JCPOA for ten years, and they see in themselves the ability to delay it even more; the youth are more unemployed, older and backward. If an unseen hand helped them, they would not have seen anything, otherwise they would not have seen and will not see any help from the government that works only three hours a day out of 24 hours.
There is a harmony between these:
On the other hand, someone like Bahonar in the Islamic Consultative Assembly who claimed to be fundamentalist came and said that we only have 10 percent of the party in the country and the rest want to live!
He did not say that we believe in God and the Prophet and what does that mean? In the Quran, the word Hezbollah, which is mentioned, means the friends of God and those who have believed in God and the Prophet.
With the increasing wave of despair and its injection by Zionist representatives and influencers into the domestic network, social networks and even the Iranian Broadcasting Corporation are injecting despair, promoting lawlessness and corruption among the youth and teenagers in order to surrender Iran to America and Israel and, in their own imagination, provide a breathing space for their own children, who have been living in prosperity and comfort in the Western block.

جنایتکاران، بخشی از کاروان صمود را ربودند

از زمان اقدام رژیم صهیونیستی در توقیف کاروان بین المللی صمود، گروهی از شهروندان در ایستگاه مرکزی برلین تجمع اعتراضی برگزار کردند. معترضان ضمن محکوم کردن این اقدام غیرقانونی، حمایت خود را از مردم غزه و اعضای کاروان صمود اعلام کردند.

بر اساس گزارش های منتشر شده، تظاهرات مشابهی در ایتالیا، بلژیک، آلمان، فرانسه، یونان، ترکیه، ایران و دیگر کشورهای اروپایی-آفریقایی و دیگر کشورهای سراسر جهان در جریان است.
ناوگان جهانی صمود (مقاومت) متشکل از بیش از ۵۰ کشتی است که برای شکستن محاصره غزه راهی این باریکه بود و در ادامه مسیر خود با حمله وحشیانه رژیم صهیونیستی مواجه شد. این رژیم تعدادی از شناورهای ناوگان صمود را توقیف و شماری از فعالان حاضر در آن را بازداشت کرده است. با این وجود یکی از کشتی ها علی رغم ممانعت رژیم صهیونیستی از نزدیکی این کاروان به مرز دریایی غزه، موفق شده که به 14 کیلومتری غزه برسد.
مدیریت ناوگان جهانی صمود اعلام کرده که در پی حملات اسرائیل، ارتباط خود با چندین کشتی را از دست داده و هم اکنون با جدیت در تلاش است تا وضعیت همه فعالان حاضر در کشتی‌‎ها و خدمه را پیگیری کند.
ناوگان جهانی صمود همچنین اعلام کرد که توقیف کشتی‌ها توسط اسرائیل، حمله‌ای غیرقانونی است که غیرنظامیان غیرمسلح را در آب‌های بین‌المللی هدف قرار داده است.
این ناوگان از کشورهای جهان خواست که خواستار امنیت همه سرنشینان کشتی‌‎ها و آزادی آنها شوند.
 درتلاشی بیسابقه نمایندگانی از بیش از 44 کشور برای شکستن محاصره ظالمانه غزه، ناوگان جهانی الصمود «پایداری» اعلام کرده که نخستین کاروان دریایی آن در ۳۱ آگوست از بنادر اسپانیا و سپس در ۴ سپتامبر از بنادر تونس به سوی سواحل نوار غزه حرکت کرده است.
گفتنی است ماه گذشته نیز ارتش رژیم صهیونیستی کشتی «حنظله» را که در تلاش برای رسیدن به غزه بود، در ۷۰ مایلی سواحل این منطقه متوقف کرد و تمامی سرنشینان آن را بازداشت و به بندر اشغالی اشدود منتقل کرد. قبل از این نیز کشتی مادلین توسط اشغالگران اسرائیلی توقیف و سرنشینان آن بازداشت شده بودند.

__________________

Since the Israeli regime’s seizure of the international Sumood convoy, a group of citizens have held a protest rally at Berlin’s central station. The protesters condemned the illegal action and expressed their support for the people of Gaza and the members of the Sumud convoy.
According to published reports, similar demonstrations are underway in Italy, Belgium, Germany, France, Greece, Turkey, Iran, and other European-African countries and other countries around the world.
The Somud Global Fleet (Resistance) consists of more than 50 ships that were on their way to break the blockade of Gaza and were brutally attacked by the Israeli regime on their way. The regime has seized a number of Samood fleet vessels and arrested a number of activists on board. However, one of the ships managed to reach 14 kilometers from Gaza, despite the Israeli regime’s prevention of the convoy from approaching the Gaza maritime border.
The management of the Global Fleet of Resistance announced that it had lost contact with several ships following the Israeli attacks and is now seriously trying to track down the status of all activists on board and the crew.
The Global Fleet of Resistance also announced that the seizure of the ships by Israel is an illegal attack that targets unarmed civilians in international waters.
The fleet called on countries around the world to demand the safety of all ship passengers and their release.
In an unprecedented effort by representatives from more than 44 countries to break the oppressive siege of Gaza, the Global Fleet of Resistance announced that its first naval convoy departed from Spanish ports on August 31 and then from Tunisian ports on September 4 towards the shores of the Gaza Strip.
It is worth mentioning that last month, the Israeli army stopped the ship "Hanzala" that was trying to reach Gaza, 70 miles from the coast of the region, arrested all its passengers and transferred them to the occupied port of Ashdod. Before this, the ship "Madeleine" was also seized by the Israeli occupiers and its passengers were arrested.

کس نخارد

دیروز یک خبری دست به دست میشد مبنی بر اینکه خبر توطئه زیردستان اردوغان برای کودتا رو روس‌ها به گوشش رسانده اند.

این یک چند نکته داره که من در مورد کسانی که حکومت دستشون هست ذکر کنم. 

آیا فکر نمیکنید این خبررسانی در بستر تشابه رشد فرهنگی نزدیک به هم صورت گرفته باشه؟

آن روز خانم صادق، وزیر راه و شهرسازی رفت یک سفر پرطمطراق به کیش. 

در اخباری هم که خودش منتشر می‌کرد شاهد بودیم که می‌گفت این خرج کردن ها که از من می‌بینید پز دادن نیست، بلکه سبک زندگی هستش!

من با خودم فکر کردم که این وزیر، رفاه و آسایش وزرای هم رده خودش رو مثلا در روسیه و ترکیه دیده و گفته من بعنوان یک وزیر اینطوری مشابه باید عمل میکردم.

حالا نگاه کنید. 

آیا خبر توطئه کودتای زیردستان این خانم رو دختر کبریت فروش باید بهش میداده؟

نهایت ارتباط دختر کبریت فروش با این زن، شاید لباس های مجلسی زنانه شیکی باشه که سر سال نو داشته به فقرا می‌بخشیده.

چهل دزد بغداد هم که کارشون این نبوده که این خبر رو بدهند.

پس چه کسی خبر رو میده؟

پسر آقای وزیر همترازی که قبلاً در یک بازی ویدئویی با هم آشنا شده بودند.

این پسر داشته بازی هیجان انگیز آنلاین می‌کرده و پسر اون وزیر همتا هم همین بازی رو می‌کرده. اینها اتفاقی سر همین یکی بازی باهم دوست میشوند و وقتی وزیر همتا با ابزارهای ضدجاسوسی وی متوجه نفوذ کودتاچیان علیهش میشه، خبرش رو هم به همتای ترکش میده

این یک اتفاق ساده در جریانات دوستانه بوده که رخ داده.

ضمنا من بگم خویشاوندی روسها با ترکها بیشتر از آن هست که ما فکرش رو میکنیم؛ من یادمه اولین بارها که زبان روسی رو می‌شنیدم فرقش رو به سختی از زبان ترکی تشخیص میدادم. 

اگرچه بعدها که جدا زبان روسی را مطالعه کردم و جدا زبان ترکی را، و باعث تعجب خود من میشد که چرا باید لهجه های ترکی را با روسی اشتباه میگرفتم، ولی امروز که فکر میکنم میبینم قزاق های بسیاری که اتفاقاً در دوره شوروی و پس از آن در خاک روسیه فعلی بوده اند می‌توانسته اند شباهت لهجه در تلفظ کلمات روسی و ترکی داشته باشند.

حالا وزیر وزرای ما چه؟

لزوما برابری در زبان و خویشاوندی برایشان امتیاز و شگون نمی آورد. به قول ما فارسی زبانان باید این ضرب المثل رو سرلوحه خودشون قرار بدهند که

کس نخارد پشت من، جز ناخن انگشت من